‘Nee sorry schat we gaan niet bij de leeuwen kijken, ze zijn er niet hoorde ik net van die meneer’, ‘Ze zijn op vakantie’ Als ouders verzinnen we soms de gekste smoesjes om ergens onderuit te komen.

Of juist een klein leugentje om iets gedaan te krijgen; “Er zitten geen groenten in de spaghettisaus, eet maar lekker op” En met schaamrood op mijn kaken geef ik deze toe; OP!!, Sorry Boef, er zijn geen koekjes meer, terwijl ik er zelf nog eentje ongezien opsmikkel.

Vaak komen we er mee weg en geloven de kleintjes onze verzinsel. Maar be-aware er komt een dag dat je tegenspraak gaat krijgen. Wetenschappelijk onderzoek heeft zelfs aangetoond dat onze kleine leugens op jonge leeftijd, later voor oneerlijke kindjes zorgt. En dat is juist niet wat we op ons geweten willen hebben.

“Nee echt” De televisie is nu kapot, vanavond doet hij het weer. En de Ipad is kwijt… terwijl je kleintje “joetoeppp” door de kamer schalmt.

Wat vinden jullie? Hoort een leugen om bestwil erbij?