Wat krijg je nu mee van je kinderen als werkende moeder, of `wat zullen je kinderen je missen` Of wat dacht je van de opmerking: “Tegenwoordig wil de jeugd alles”” Vroeger konden wij ook niet op 2 keer per jaar op vakantie of uit eten” Werkende moeders zijn slechte moeders, de maatschappij windt er geen doekjes om. Tijdens een verjaardag werd er weer een rake opmerking gemaakt, waardoor ik gelijk in de pen ben geklommen. Ik ben geen slechte moeder, hoe durf je!

De opmerkingen zijn niet mis die je af en toe als werkende moeder naar je hoofd geslingerd krijgt. De maatschappij, de oudere generatie en niet werkende vriendinnen-moeders kunnen hard zijn . Soms maakt het me boos en ga ik er fel op in. Op een ander moment kan ik het hebben en pareer ik de opmerkingen met mijn beweegredenen waarom werkende moeder ik een gelukkige, werkende mama ben.

Fulltime-Job als werkende moeder

Ik werk 36 uur, waarvan 1 dag een halve thuis zodat ik zelf de kinderen van school kan halen. Toen de kindjes nog heel klein waren, ben ik bewust 2 jaar thuis gebleven, omdat ze nog zo hulpbehoevend waren. Na een paar maanden kwamen de muren op me af en kwam ik erachter dat een thuisblijf mama echt een tuff-job is. Ik was helemaal niet gelukkig, terwijl ik het grootste geluk in mijn armen had liggen. Dit is toch wat ik wilde. Dit maakt me gelukkig. Maar toch niet, ik wilde weer dolgraag aan het werk. Ik miste het nadenken, de me-time, de projecten die me scherp houden en de zakelijke successen waar ik heel blij van kan worden.

“Aan alle thuisblijf moeders, bewust of onbewust; Chapeau meiden, respect! Want mij maakt het ‘”fulltime moederen” me echt niet blij!”

Goede doel

Ik ging me bezig houden met PR werkzaamheden voor het goede doel en al snel was ik weer fulltime in de weer. Ik begon collega’s te missen en een salaris zou ook helpen om meer leuke dingen te kunnen doen. Voor zowel mezelf als met mijn gezin. Het fulltime huishouden runnen, de speeltuinen afstruinen, boodschappen doen, het “zorgen” Het kwam echt mijn neus uit en ik merkte dat ik mijn hubby echt niks zinvols meer te melden had. Voor ik het wist zat ik in de sollicitatie procedures en vond ik mijn droombaan. Dit was wennen, maar maakte me weer die blije vrouw die ook wat anders te vertellen had dan de verhalen over de kinderen en wat ik die dag gekookt had. Mijn wereld werd weer groter.  Ik moet leren jongleren als werkende moeder, maar de balans in mijn werk en privé leven is gevonden

Werkende moeders zijn slechte moeders

Werken maakt mij een gelukkige vrouw en een veel betere moeder. Als ik thuis ben, voor ze kook, samen aan tafel ontbijten/eten, of als ik mijn kinderen op bed leg, is de aandacht volledig op mijn kinderen gericht. Het is family-time, ben dan betrokken en geef ze alle aandacht. Naar mijn idee is het niet persé beter voor een kind om meer tijd met je kinderen door te brengen. Maar het gaat juist op de manier waarop.  Niet méér, maar beter. De tijd samen beleef ik bewuster. Als ik op kantoor ben, is mijn mindset helemaal anders en bevind ik me in een andere wereld. Als ik thuis ben heb ik andere gesprekken met mijn man. Leuker dan aan te horen hoe vaak ik de fles heb gegeven of dat ik het bed met schoon linnen heb opgemaakt.

“Fulltime multitasking ninja is geen officiële werktitel, dus noemen we het werkende moeder”

Doe wat je gelukkig maakt

In de twee jaar tijd dat ik thuis was met een dreumes en een new-born, is de hele dag ingericht op de zorg van je kleintje. Hier werd ik niet gelukkig van. Zingen, boekjes lezen, het huishouden, boodschappen doen, koken. Hier was ik full-time mee bezig. Ik werd steeds passiever met andere activiteiten doordat ik me bezig hield met dingen die me zelf niet verrijkten, het vlakte me af. Nu ik een baan heb waarbij ik mezelf blijf uitdagen en ontwikkelen, doe ik de zorg en leuke dingen met mijn kindjes er allemaal gewoon bij. Voor extraatjes is nu niet heel veel ruimte, omdat mij volledige salaris op gaat aan opvang en gastouders. Maar als ik een studie op cursus zou oppakken zou het ook daar aan besteed worden.

Schuldig

Zodra ze alle drie naar school gaan is er financieel meer ruimte en heb ik in mezelf geïnvesteerd. Ik zie het niet als een verlies, maar als een investering in mezelf. Mijn kinderen komen mijn inziens niets te kort, want de aandacht Werkende moederen zorg is er volledig. Alleen niet meer fulltime thuis. Soms voel ik me schuldig, maar iedere moeder moet echt doen wat goed voelt en laten we elkaar er vooral niet over aanvallen. Misschien wil ik ook wel alles uit dit leven halen. Sport, de kinderen, mijn werk, mijn vrijwilligerswerk, het huishouden, boodschappen, vrienden, mijn hubby, opleiding, familie. Ik doe mijn uiterste best dat alles en iedereen voldoende aandacht krijgt. En eerlijk is eerlijk, hier slaag ik niet altijd even goed in. Maar mijn gezin staat altijd op nummer 1.

Onderzoek

Uit onderzoek is gebleken dat kinderen van werkende moeders meer kans hebben op een baan, een hoger salaris én leidinggevende positie. Toch wel weer fijn dat wetenschappers bevestigen dat je er goed aan doet om te werken als moeder. Wetenschappers aan de Harvard Business School analyseerden werkende moeders in maar liefst 24 landen en kwamen tot de conclusie dat dochters van werkende moeders 4,5 procent meer kans hebben om later zelf te gaan werken dan dochters van moeders die niet werken. Eigenlijk best logisch, want je kinderen zien jou werken en alle
ballen hooghouden en beschouwen dit als ´standaard´ Ook jongens profiteren van een werkende mama blijkt uit dit zelfde onderzoek. Zo steken zij hun handen meer uit de mouwen als het aankomt op het huishouden.

En jij? Ben je bewust of onbewust een thuis blijf mama? Of haal je meer voldoening uit werken en hoeveel tijd breng jij dan met je kinderen door? En voel jij je wel eens schuldig? Of heb je een hele andere kijk op deze discussie? Ik ben hier wel nieuwsgierig naar ..

Liefs Olivette

Olivette is ook actief op Twitter Facebook Youtube Instagram We vinden het superleuk als je een berichtje achterlaat