1 op de vier zwangerschappen eindigt in een miskraam. Dat zijn heftige aantallen waar we vaak niet bij stil staan! Hier wordt weinig over gesproken, waardoor veel vrouwen met een schuldgevoel leven. Ze zien zichzelf als een mislukking, praten er niet over en gaan zichzelf isoleren.

zwangerschapstest bevallen baby

TOMMY’S

Een prachtig initiatief in de UK is Tommy’s en brengt specialisten en onderzoekers bij elkaar om een nationaal researchcentrum op te starten, dat in april 2016 geopend is. Hun doel is om het aantal miskramen d.m.v onderzoek in 2030 gehalveerd te hebben. Hun doel is om vrouwen zoals Rosie te helpen:

Rosie’s verhaal

Onderzoek

Onder de facebookfans van Tommy’s die ook een miskraam hebben gehad, hielden ze een onderzoek en meer dan 600 vrouwen reageerden hierop. Hier kwamen schokkende en verdrietige feiten mee aan het licht.

  • 70% van de vrouwen voelen zich schuldig over de miskraam
  • 79% geven aan dat ze zichzelf een mislukking vinden na het verliezen van hun kindje.
  • 2/3e van de vrouwen vindt het moeilijk om het er over te hebben.
  • 85% geven aan dat niemand begrijpt wat ze hebben meegemaakt
  • 67% ervaart dat ze er niet met hun beste vrienden erover kunnen praten
  • 35% voelt niet dat ze er met hun vader over kunnen praten.

Als vrouwen er wel over praten, voelden ze een gebrek aan begrip. En ervaren dat mensen niet precies weten hoe ze er op moeten reageren  Meer dan 1/3e van de ondervraagden kregen te maken met ongevoelige opmerking als; “Het was toch nog geen baby” en zelfs 84% kreeg te horen dat ‘Het had dan nog niet zo moeten zijn.’

zwangerschaps apps , app

Eigen ervaring

Als de kinderwens er is, en het dan eindelijk lukt maar eindigt met een miskraam, is dit lastig naast je neer te leggen. We zijn nu drie kindjes rijk, maar zes jaar geleden had ik dit niet durven dromen. Miskramen zijn me bekend, een buitenbaarmoederlijke zwangerschap volgde en door het verliezen van een een eileider had ik bijna de hoop opgegeven. Overal waar ik keek, waren baby’s of zwangere vrouwen. Door de leeftijd in mijn vriendenkring was de babyboom onvermijdelijk. Uit alle hoeken kwam er wekelijks wel goed nieuws. 

Brandende ogen

De eerste paar keren kun je oprecht blij reageren, maar na de zoveelste zwangerschap announcement voel je je tranen steeds vaker opkomen. Vooral als je niet eens wist dat ze ‘ermee bezig waren” en het rauw op je dak komt vallen. Niemand heeft een idee hoe het voelt, tot het je zelf is overkomen. De raad en daad die je wordt toegeworpen is goed bedoeld, maar komt zo hard aan. Het is onzichtbaar verdriet, dat ik als geen ander begrijp.

Opa is dood verdriet

Onbewust nare opmerkingen

Het kan gebeuren” of ‘Gelukkig was het in een vroeg stadium’. Het is zo makkelijk gezegd maar komt zo hard aan. Elke miskraam, hoe vroeg ook, is verdrietig. Deze goedbedoelde adviezen kan iemand beter voor zich houden. Als je naasten een dierbare verliezen zeg je ook niet “ja kan gebeuren, dat is het leven“, “het gebeurt vaker“.  Het verliezen van een ongeboren kindje is voor een ieder, in welke stadium ook traumatisch en blijft je je leven bij. Het heeft een immense impact, zowel fysiek als mentaal.

QUOTE “No matter how far along you were you had already given a part of your soul to that child growing inside of you. You have to grieve the loss. Even maybe naming your baby. It is perfectly ok to be sad.”

“1 op de 4 zwangerschappen eindigt in een miskraam, zonder dat de oorzaak hiervan bekend is”

echo hoe vertel ik het mijn baas

De hoop bijna opgegeven

Ik ben nu een mama van gezonde kindjes . Deze zwangerschappen zijn allemaal goed verlopen en ik mag in mijn handjes knijpen. Velen vergeten dat hier veel verdriet aan vooraf is gegaan. We hadden bijna de hoop opgegeven en waren vele jaren geleden het adoptie proces al gestart. 

Ik hield zoveel van mijn man dat ik een keuze wilde maken voor hem. De wetenschap dat het aan mijn lichaam lag, had me doen overwegen om hem te verlaten zodat hij met een ander wel een gezin zou kunnen starten. Hij is een geboren super papa en dat wilde ik hem niet ontnemen. Dit moest ik niet nog een keer zeggen, want hij werd hier héél, héél boos om.

Schuldgevoel

De onmacht en de kinderwens is zo groot, dat je gekke dingen in het hoofd haalt. Je voelt je zo schuldig. We probeerden het voor vier jaar met 3 miskramen en 1 EUG, (een buitenbaarmoederlijke zwangerschap), waarbij er 1 eileider bij me verwijderd is. Ik had de hoop al bijna opgegeven. De goedbedoelde adviezen sloeg ik in de wind en nu terugkijkend op die zwarte periode heb ik het een plekje gegeven. En ik kan je vertellen dat dat makkelijker is als je al drie kindjes heb rondrennen. Ik weet dat er velen zijn die nog even geen licht in die tunnel zien…

Zoveel vrouwen hebben veel meer verloren en hebben de wens nog steeds. Sterkte, succes in de strijd en houd vooral moed! En hopelijk lukt het tommy’s daadwerkelijk om het aantal miskramen in 2030 gehalveerd te hebben!

Liefs Olivette

Olivette is ook actief op Instagram  Twitter Facebook Youtube We vinden het superleuk als je een berichtje achterlaat.