Schrijven loopt als een rode draad door mijn leven. In mijn werk als PR manager, maar ook hier op Olivette. Het vertellen van verhalen en het zoeken naar de juiste, vooral écht interessante invalshoek voor media en lezers. Hier komt een flinke dosis kennis en creativiteit bij kijken om de juiste snaar te raken.

Want niet elke productlancering is vanzelf nieuwswaardig. Juist dan begint het echte werk. Ik duik in de materie, zoek naar de nieuwswaarde en spar met journalisten, mediapartners en content creators. Hoe vertaal je de informatie naar een verhaal dat nieuwsgierig maakt en blijft hangen?

Die aanpak is waardevol in een vak waarin dagelijks een stroom aan persberichten voorbij komt. Juist dan wil je eruit springen. En als een journalist het verhaal oppakt en er een publicatie ontstaat die verder gaat dan alleen een foto en een productvermelding, ben ik oprecht blij. Met een kleine gelukssprong achter mijn bureau.

Masterclass Reisjournalistiek van National Geographic

Al langere tijd stond de Masterclass Reisjournalistiek van National Geographic bij Hearst Netherlands op mijn wensenlijst. Allereerst om nieuwe technieken te leren en om mijn liefde voor schrijven te ontwikkelen. Recent nam ik mijn certificaat in ontvangst. Acht avonden lang volgden we masterclasses, maakten we opdrachten en schreven we twee reisverhalen. Iedere deelnemer kwam met een eigen achtergrond en motivatie, allen met dezelfde passie  voor goede verhalen.

Van een sterke openingszin tot een knaller van een einde, dat bij de lezer blijft hangen. Van storytelling tot de verschillen tussen schrijven voor print en online. Elke les bood nieuwe inzichten die ik direct op mijn werk kon toepassen als in de reisverhalen en persoonlijke avonturen die ik schrijf en vorm geef.

De bevlogen docenten en reisjournalisten lieten me anders kijken en gaven inzichten om verder te kijken dan de bestemming en comfortzone.

En hoe leuk om ook de publicaties te lezen van een Hans Avontuur, Femke Zijlema, Sebastiaan Bedaux, Nathan Vos, Veerle Witte, Daan Faber en Sander Groen. En uiteraard hulde aan de organisatietalenten achter de schermen, die elke twee weken zorgden voor een warm welkom en de link om te kunnen terugkijken toen het me werktechnisch niet lukte. Ik ga de Hearst omgeving missen waar ik mezelf tijd gunde om te ontwikkelen en te leren.

Het geleerde, krijgt betekenis op papier

Afgelopen zomer stond in het teken van leren, lezen, schrijven en nog meer schrijven. Want beter worden begint met oefenen. Hieronder deel ik dan ook graag een van de schrijfopdrachten die ik heb gefinetuned na feedback van o.a hans avontuur en Femke Zijlema. Het is niet National Geographic proof, maar een persoonlijk verhaal die ik wilde vormgeven. Die verfijnde reis artikelen gaan komen, want oefening baart kunst….

Masterclass Reisjournalistiek eindopdracht

Goed en fout schuurt tijdens de Canadian Walk Apeldoorn

In Apeldoorn blijken goed en fout soms niet meer dan een heg van elkaar verwijderd. De geschiedenis ligt onder de straatstenen, ontdekt reisjournalist Marjolein Goedhardt terwijl niets hier zo ver weg blijkt als het lijkt. Daderschap, moed, stilte en verzet. Verdwenen levens en huizen die bleven staan.

“Dat is een goed huis,” zegt een oude man terwijl hij voorbijfietst. Hij wijst richting het Oranjepark en spuugt op de grond. “Dat huis? Daar spuug ik op.” Hij strekt zijn broze arm uit en trapt stevig door. Ik kijk hem na terwijl zijn fiets verdwijnt tussen de bomen van het Oranjepark. Opvallend hoe een huis na tachtig jaar nog steeds zoveel losmaakt. Bakstenen veranderen niet, maar herinneringen blijkbaar ook niet.

Ik scan de QR-code en loop de Canadian Walk, een gratis audiowandeling van ongeveer 2,1 kilometer door Apeldoorn. De route start bij het Canadees Bevrijdingsmonument De Man met de Twee Hoeden aan de Loolaan en eindigt in de binnenstad. Onderweg volg je de route van de Canadese bevrijders en luister je via de Apeldoorn Stories app naar persoonlijke verhalen van Canadese soldaten en mensen uit het Apeldoornse verzet. In totaal zijn er 26 plekken waar je een verhaal kunt beluisteren.

Even later verandert het verhaal van bevrijding in dat van bezetting en krijgt het een onverwachte wending. Terwijl de route zich ontvouwt, schuift mijn eigen familiegeschiedenis naar voren..

Het verhaal verandert hier snel van bevrijding in bezetting. Links ligt een bunker verscholen onder een grasheuvel. Alleen een betonnen uitlaat verraadt zijn aanwezigheid. Daarachter staat Villa Vredestein, het voormalige hoofdkwartier van Arthur Seyss-Inquart, tijdens de Duitse bezetting de hoogste nazi-bestuurder van Nederland. Na Dolle Dinsdag verplaatste hij zijn hoofdkwartier naar Apeldoorn, van waaruit hij het bezette Nederland bestuurde. In de tuin liet hij een bunker bouwen als schuilplaats.

Nu zit er in de villa een makelaarskantoor. Waar Seyss-Inquart ooit de macht probeerde te behouden, worden vandaag huizen verkocht.

Het grind knispert onder mijn voeten terwijl ik de Loolaan vervolg.

Ik denk aan mijn oma die zelden sprak over haar vader Johannes Schoenmaker. Hij raakte betrokken bij het verzet en werd op 8 maart 1945 gefusilleerd bij De Woeste Hoeve, een buurtschap tussen Apeldoorn en Arnhem. Hier vond de grootste Duitse vergeldingsactie in Nederland plaats: 117 mannen werden er doodgeschoten, als wraak voor de aanslag op SS- en politieleider Hanns Albin Rauter.

Johannes kwam pas na de oorlog thuis in een schoenendoos, met een ring en een horloge. Meer niet. Ze verloor zichzelf er niet in. “Dan winnen de moffen.”

Ik vervolg de route en zie kleine messing Stolpersteine glinsteren. David, Sara en Levi, 03-06-42, Auschwitz. De afstand tussen goed en fout is een heg waar deze gedenksteen ons aan herinnert.

Bij het Oranjepark vertraagt mijn pas bij de volgende QR-code. De ramen vangen de zachte lentezon. Magnolia’s staan in bloei en verspreiden een zoete, lichte geur door het park. Dan valt mijn oog op het huis. De stem in mijn oor bevestigt wat ik al dacht. “Tegenover zie je op nummer 7 het voormalige SD-dienstgebouw van Apeldoorn,” klinkt het.

“Hier verhoorde de SS verzetsstrijders en werden gevangenen samengebracht. Op 8 maart 1945 werden 120 willekeurige burgers afgevoerd richting De Woeste Hoeve. Met een stuk brood in hun hand hadden ze geen idee wat hen te wachten stond.”

Mijn adem stokt.

Ik vraag me af of mijn oma deze plek heeft gekend. Hier bracht haar vader zijn laatste nacht door, terwijl zij onwetend van zijn lot thuis op hem wachtte. Nog geen driehonderd meter van ons huidige huis. Het huis voelt anders als ik weer omhoogkijk. Vogels fluiten tussen de bomen en de geur van vers gemaaid gras hangt in de lucht. Mijn oma zei weleens dat de vogels na de oorlog niet meer floten. Vandaag doen ze dat wel.

De woorden echoën na terwijl ik over mijn schouder naar het gebouw kijk en mijn medewandelaars volg. Achter de ramen brandt licht. Een step tegen de gevel. Kinderfietsen op het pad.

Bloeiende magnolia’s en sierlijke gevels verraden niets van de keuzes, offers en geheimen van destijds. En hoe snel alles kan kantelen. Een oorlog begint niet op het slagveld. Vaak veel eerder. In een straat. In een huis. In de manier waarop mensen naar elkaar kijken.

Bakstenen onthouden geen keuzes, mensen doen dat. Achter elke gevel kan een verhaal schuilgaan dat nooit verdwijnt waarbij de huidige bewoners bepalen welke verhalen ontstaan en blijven bestaan.

Bij de laatste QR code luister ik naar de bevrijdingsverhalen met de vrijheid die daaropvolgt. De Canadian walk is een aanwinst voor Apeldoorn en voor mij een eye opener en minder toevallig dan ik dacht. Iets trok me die kant op. Was het de man op de fiets, de hand die ik niet kan aanwijzen. Mijn grootvader glimlacht misschien ergens van boven mee. Alles was er al. De geschiedenis, de details, de rode lijn. Ik zag haar alleen niet. Tot ik er liep in plaats van langs fietste. Pas toen vielen de puzzelstukken op hun plek.

Soms moet je in beweging komen om te zien wat al die tijd voor je lag. Twee losse verhalen kwamen hier samen. Een narratieve convergentie waarbij twee ogenschijnlijk losstaande verhaallijnen samenkomen in mijn persoonlijke ontknoping.

Marjolein

Volg je ons als op Facebook | Tiktok |Instagram | Pinterest | Youtube We vinden het superleuk als je een berichtje achterlaat