Hoe ik van 0 naar 10 kilometer hardlopen ging zonder hardloopervaring

Hardlopen lijkt zo simpel. Je trekt je schoenen aan en kunt gaan. In de praktijk blijkt het vooral een mentale uitdaging weet ik inmiddels ook uit eigen ervaring! Er is geen team dat op je wacht, geen trainer die langs de zijlijn staat. Alleen jij, de weg voor je en dat stemmetje in je hoofd.

Verstand op nul en gaan!

Met frisse moed begon ik aan mijn eigen hardloopavontuur. Vastberaden om mezelf uit te dagen en een doel na te jagen. Mijn oude kloffie werd verzameld, koptelefoon op en met goede moed stapte i kde deur uit! Al tijdens mijn eerste rondje werd duidelijk dat enkel enthousiasme niet genoeg is. Rond kilometer drie voelden mijn benen zwaar en sloeg de twijfel toe. Waarom deed ik dit eigenlijk? Wandelen is tenslotte ook bewegen. Misschien was hardlopen gewoon niet voor mij weggelegd.

Dat moment van twijfelend rennen legde ik vast op video. Een eerlijke opname van iemand die liever wilde stoppen dan doorgaan. Zelfs nu kijk ik er niet graag naar terug. Toch drukte ik niet op pauze. Want hoe zwaar die eerste kilometers ook waren, er wachtte een doel aan de horizon en bij iedere verbetering kijk ik terug naar mijn eerste video als herinnering waar ik vandaan kom!

10k Adidas run 

De stok achter de deur was de inschrijving voor de Adidas 10K Run in Parijs, in samenwerking met de Thule store. Een 10 kilometer doelstelling in 3 maanden vond ik acceptabel en zette me nog meer in beweging! Op de website van Adidas lees ik de tagline: “Impossible Is Nothing” en inderdaad, ik wil mijn beperkingen overwinnen door als doel te stellen dat ik de tien kilometer kan rennen, non-stop. Dat is dan ook mijn allereerste tip; schrijf je in voor een 5, 8, of 10 kilometer run en geef je zelf 2-3 maanden om te trainen en je enthousiasme zal volgen!

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Travel, fun & lifestyle blog (@olivette.nl)

Tot de start van mijn eerste deelname aan een 10k run, was het trainen mijn kleine project. I got this! Het was mijn geheime experiment in discipline. En stiekem ook een fascinerende duik in een wereld waar ik tot nu toe vooral vanaf de zijlijn naar keek. De wereld van fitgirls en hardlopers.
En tijdens de vele vroege ochtendstonden als ik in mijn eentje het park doorkruis, herhaal ik ‘The fun is in the run” aldus New Balance verfijnd quote. Het duurde wel een aantal weken voor ik die fun ontdekte, maar ik hield vol en hoorde het stemmetje van David Goggens in mijn achterhoofd “Master your mindset”

De intrigerende wereld van hardlopers

Op social media ontdek je snel een hele hardloop subculture als de algoritme zich aan je heeft aangepast. Renners die om zes uur ’s ochtends al tien kilometer hebben afgewerkt. Trainers die je vertellen dat je ademhaling uit je middenrif moet komen.

Ook staat mijn tijdlijn inmiddels vol met zelfbenoemde hardloopgoeroes die het verschil uitleggen tussen een interval, een tempo run en een easy run. En dan al die merken….. Stox sokken, Brooks, of toch Nike schoenen? Er ging een hele wereld voor me open. Nieuwe items moet ik eerst verdienen, neem ik mezelf voor! Voorlopig ren ik nog met mijn ouder gear en bij iedere mijlpaal mag ik daarbij stilstaan met iets nieuws!

Frustratie met een tikje jaloezie

Ik keek dan ook altijd met lichte bewondering naar de online sportinfluencers. Met gepaste jaloezie en lichte frustratie. Alsof ik eerste een soort geheime club moest betreden waar iedereen precies wist wat hij deed. Tot ik ontdekte dat veel lopers ook gewoon beginnen. Met korte rondjes, met twijfel en met een telefoon vol apps die beloven je sneller, fitter en consistenter te maken.

Just do it en dus trok ik die schoenen aan, vergaarde de verstofte ren essentiels en vroeg rond welke app het beste bij me zou passen. Ook herinnerde ik mezelf er aan dat ‘Comparison is the killer of joy’ en heb moeten leren om de aandacht op mezelf te richten tijdens iedere work-out! 

Waar begin je als beginner

Het eerste dat ik leerde is dat vaker rennen niet automatisch betekent dat je beter wordt. Zonder plan blijf je hangen op hetzelfde niveau. Je lichaam past zich alleen aan als je het langzaam meer vraagt.

Nu werk ik met een eenvoudige opbouw. Drie keer per week lopen. Eén langere duurloop, één kortere rustige run en één training met een klein beetje tempo of interval. En nee, dit doe ik niet alleen, hier heb ik hulp mee met onderstaande running apps. Mijn mantra is: ‘een handjevol mensen doen mee om de prijzen, achter deze talenten sluit jij aan en loop je vooral voor jezelf ”. Die eindtijd maakt dan ook niet uit!

“Iedereen op de route heeft een eigen struggle en let echt niet op jou”, verzekerde mijn man me toen ik mijn onzekerheid toonde en uitte of ik er niet idioot uit zou zien met mijn tomaat rode hoofd!

In de eerste weken trainen betekende het vooral rustig lopen. Drie kilometer. Soms vier en met geluk 5. In een tempo waarbij praten nog mogelijk is. Dat voelt in het begin bijna te langzaam, maar precies dat tempo zorgt ervoor dat je lichaam zich kan aanpassen. Langzaam groeide de afstand. Eerst vijf kilometer, daarna zes en zeven. Uiteindelijk moet dat leiden tot de poging van 10 kilometer hardlopen rond week twaalf. Elke dag werd een stukje beter! Doorzetten dus!

Lees hier meer over mijn persoonlijke weg richting de 10 kilometer.

Liefs Olivette

Volg je ons als op Facebook | Tiktok |Instagram | Pinterest | Youtube We vinden het superleuk als je een berichtje achterlaat