Mijn zoon wordt 10 jaar: over loslaten, opvoeden en trots zijn

Lieve Lucas,

Tien jaar, double digits! “Ik ben nu geen kind meer hè mama”, riep je vol trots. We blikken terug op bijzondere en gezegende jaren met jou die voorbij zijn gevlogen. Cliché as can be, maar o zo waar.

De afgelopen tien jaar hebben ons geleerd hoe kostbaar tijd is. Je kunt haar niet stoppen, vangen, of vasthouden. Ze glipt gewoon tussen onze vingers door. En terwijl ik me precies voor de geest kan halen hoe klein je was met je zwarte haardos en de beelden bekijk van jouw eerste schooldag, kijk ik nu naar de jongen die steeds groter, zelfstandiger en welbespraakter wordt. Je hebt zelfs dezelfde schoenmaat als ik en bent recent al mijn sportschoenen er vandoor gegaan!

Voor ons blijf je altijd die kleine jongen, onze kleinste creatie die we onbewust extra beschermen. Hoe groot je ook wordt en hoe weinig je ons straks misschien nog nodig hebt. De tijd van schoenen strikken en broodjes smeren ligt steeds verder achter ons. En hoewel ik trots ben op hoe zelfstandig je wordt, moet mijn moederhart daar soms nog aan wennen. Het hand in hand lopen en de kus én knuffel voor je de school in loopt, ga ik missen. En af en toe zal ik hem nog wel even stiekem pakken. “In het geheim als niemand het ziet, beloofd” 

Van kleinste naar grote jongen

Als kleine jongen hielp ik je om alles zelf te kunnen doen. Nu groei je uit tot een stoere jongen met een eigen mening, hobby’s, eigen ideeën en steeds meer een eigen wereld. Je bent lang, sterk en een knapperd, met een grote, stralende glimlach waarmee je een hele kamer kunt vullen. Je lange benen zijn gemaakt voor het sporten, iets waar je dan ook volop van geniet. Voetbal, hockey, canoen, basketbal en zelfs pingpong, iedere sport word je blij van en ben je ook serieus goed in. Papa maak je nog niet in, maar je doet een goede poging!

Bovendien ben je een slimmerd, nieuwsgierig en ik vind het mooi om te zien hoeveel interesses je hebt. Misschien word je later de gewenste sportman. Misschien speel je bij Barcelona, zoals je zelf regelmatig met grote overtuiging vertelt. Misschien word je YouTuber, dokter, mountainbiker of pannenkoekenbakker, want dat kun je ook als de beste, vooral de dubbele flip. Schatgraver waarschijnlijk niet, de metaaldetector staat nog steeds onaangeroerd klaar. Zolang je maar gelukkig wordt, jongen. De toekomst ligt voor je open.

Een nieuw hoofdstuk

Wat er ook verandert, ik hoop dat je één ding nooit vergeet. Twijfel nooit aan jezelf, aan wat je kunt en aan hoeveel er van je wordt gehouden. Als je maar één ding onthoudt, laat het dan dit zijn. Je bent geliefd!

En de wereld om ons heen is niet altijd aardig, dus wees dat zelf wel. Blijf bescheiden als iets je goed afgaat en blijf leren als iets niet lukt. Doe je werk, heb nooit spijt door de gemaakte fouten, wees dankbaar en werk hard. Niet omdat je altijd de beste moet zijn, maar omdat het goed voelt om te weten dat je alles hebt gegeven voor iets wat belangrijk voor je is. En inderdaad is de wereld niet eerlijk, maar laat je dat nooit onderuit halen! 

Ga vol overtuiging achter je dromen aan, maar vergeet nooit dat een groter doel inzet, toewijding en hard werken vragen. Niemand krijgt een sluiproute richting geluk, ook niet in de liefde of carrière. Leer werken voor de dingen waar je van houdt en heb geduld met jezelf als het onderweg even tegenzit.

Achtbaan

Bezittingen, spullen en rijkdom komen en gaan. Liefde is uiteindelijk wat deze gekke wereld betekenis geeft. Zorg goed voor de mensen van wie je houdt, wees trouw aan jezelf en vergeet nooit dat vriendelijkheid niets kost, maar vaak meer betekent dan je denkt.

En als het leven even ingewikkeld wordt en je in een achtbaan zit van gebeurtenissen, kom dan naar huis. Mijn schouders zijn er om op te huilen als je pijn hebt, enkel wil lummelen, of verdrietig bent. Mijn armen zijn er om je vast te houden, maar net zo goed om samen met jou te lachen, te gieren en alles even los te laten. Wat je ook hebt uitgespookt, wij zijn er altijd voor de moeilijke verhalen, maar net zo goed voor de gezellige, grappige en stoere verhalen die ik allemaal wil horen.

En dan wordt mama oud

Misschien wil je over een paar jaar niet meer mee op avontuur met ons, maar liever naar Knokke, Albufeira of Curaçao met je vrienden. Misschien heb je dan een vriendin en is mama vooral degene die vraagt of je goed bent aangekomen. Ik hoop dat je dan ook nog steeds blij bent om met mij te praten, Buiten je comfortzone durft te stappen en de telefoon opneemt, waar je ook bent. Of misschien woon je tegen die tijd met je neef Joris. Je riep al eerder: “In een klein huis hoor mama, een groot huis moet je veel te veel schoonmaken!” Dat klinkt eigenlijk behoorlijk verstandig kleine jongen/

Dankjewel voor al deze mooie momenten, het lachen, de gesprekken, de knuffels en alle herinneringen die nog gaan komen. We hebben je veel waarden en levenslessen meegegeven en het is nu aan jou om de mooiste versie van jezelf te worden!

Onze kleine rituelen

En natuurlijk houden we onze avondroutine erin. De rugkriebels, die inmiddels bijna net zo bij bedtijd horen als tandenpoetsen. Dat kan ik niet zo goed als oma Judith, maar volgens jou kom ik inmiddels aardig in de buurt.

En dan die andere vaste prik. “Mama, vertel drie geweldige dingen van vandaag.” Dat ritueel overslaan is eigenlijk geen optie. Als ik te lang wegblijf of probeer te skippen, kom je me gewoon weer beneden ophalen met je boevenkoppie. “Mama, waar blijf je?” Ik hoop dat we dit nog heel lang houden.

You light up every room

Jij maakt mensen blij, lieve Lucas. We hadden je geen betere naam kunnen geven. Je bent grappig, energiek, avontuurlijk en nieuwsgierig. Je hebt een eigen manier van kijken naar de wereld en ik weet zeker dat je daarmee nog veel mensen zult raken.

En inderdaad, ik zal altijd bij je blijven inchecken, ook als je straks denkt dat je dat helemaal niet meer nodig hebt. Ik zal je steeds meer loslaten, maar nooit laten vallen. Soms zal ik naast je lopen en soms een stap achter je doen terwijl jij je eigen weg vindt.

Blijf vooral Lucas

Be quirky. Be goofy. Be curious. Blijf jezelf, ook als anderen dat soms ingewikkeld vinden. Geloof in jezelf, juist op de momenten waarop iemand anders dat even niet doet. Je hoeft niet perfect te zijn. Je hoeft alleen maar helemaal jezelf te durven worden. En weet dat papa en ik in jou geloven. Altijd.

Ik kan niet wachten om te zien hoe de komende tien jaar zich voor jou ontvouwen. Welke dromen je krijgt, welke keuzes je maakt, waar je terechtkomt en vooral wie je zult worden. Ik hoop dat je nu terugkijkt op deze eerste tien jaar en vooral voelt hoeveel er van je is gehouden. Door ons, door je familie, door de mensen die jou kennen en door je mama, die misschien altijd een beetje moeite zal hebben met het feit dat haar kleine jongen steeds groter wordt.

Happy 10th birthday, Lucas.

Tien jaar Lucas. Tien jaar lachen, groeien, ontdekken, sporten, kletsen, knuffelen, vallen, opstaan en samen herinneringen maken. We love you. All ten years of you. De mooie momenten, de moeilijke momenten, de gekke momenten en alles daartussenin. En ik kijk nu al uit naar de brief die ik je mag schijven als je 20 bent geworden! Bij het afronden van deze brief, waar ik echt even voor ben gaan zitten, zag ik dat ik een al een brief aan je schreef toen je negen werd net als voor je zusje toen ze 9 jaar oud werd.

Liefs, mama

Gerelateerde blog: Brief aan mijn puber over huiswerk maken, leren en de strijd tegen afleiding

Gerelateerde blog: Aan mijn jongen van 12: een persoonlijke brief van mama